Rattenkeutels of muizenkeutels herkennen
Aan de keutels ziet u meteen of u met ratten of muizen te maken heeft. Formaat, vorm, ligging en versheid vertellen samen het hele verhaal.
5 minuten lezen
Keutels zijn het eerste en meest betrouwbare bewijs van knaagdieractiviteit. Je vindt ze vrijwel altijd voordat je het dier zelf ziet, en ze vertellen meer dan alleen "er zit iets". Formaat verraadt de soort, ligging verraadt de looproute en versheid verraadt of het probleem nu speelt of al voorbij is.
Belangrijk vooraf: raak keutels niet met blote handen aan en ga ze niet droog opvegen of stofzuigen. Daarbij komt stof vrij dat ziekteverwekkers kan bevatten. Maak het gebied vochtig, gebruik handschoenen en gooi het materiaal in een gesloten zak weg.
Formaat: het duidelijkste onderscheid
Muizenkeutels zijn 3 tot 6 millimeter lang, ongeveer zo groot als een rijstkorrel, en dun. Rattenkeutels zijn 15 tot 20 millimeter, fors dikker en doen eerder denken aan een olijfpit of een klein spoelvormig blokje.
Dat verschil is zo groot dat je het met het blote oog nooit hoeft te twijfelen. Zie je beide formaten door elkaar, dan zitten er waarschijnlijk ook beide soorten, of er is een rattenpopulatie waarvan de jongen meelopen.
- Muis: 3 tot 6 mm, dun, puntig aan beide uiteinden
- Bruine rat: 15 tot 20 mm, dik, stomp of licht afgerond
- Zwarte rat: iets kleiner en slanker dan de bruine rat, vaker gekromd
Ligging: verspreid of op een hoop
Muizen poepen tijdens het lopen en laten daardoor keutels in een spoor achter, verspreid over een oppervlak. Je vindt ze achter in een keukenkastje, in een bestekla, langs een plint of op een plank.
Ratten leggen vaker kleine concentraties aan op vaste plekken langs hun route, en die route volgt bijna altijd een muur of een leiding. Een cluster in een hoek van de kruipruimte of achter een schuur wijst dus op ratten.
Versheid: speelt het nu of speelde het?
Verse keutels zijn donker, glanzend en zacht. Na een paar dagen worden ze dof en grijzig, en na een week of twee zijn ze hard en brokkelig. Duw er met een stokje tegenaan, nooit met de vingers.
Dit is de vraag die bepaalt of er ingegrepen moet worden. Alleen oude, verkruimelende keutels en verder geen sporen kan betekenen dat het probleem vanzelf is verdwenen, bijvoorbeeld doordat een verbouwing de toegang heeft gesloten.
Wat keutels u vertellen over de route
Volg de plekken waar u keutels vindt en u volgt de looproute. Zitten ze in de meterkast, dan komt het dier waarschijnlijk via een leidingdoorvoer uit de kruipruimte. Zitten ze op zolder bij het dakbeschot, dan is de route verticaal, via een spouw of langs een regenpijp.
Die kaart is precies wat een bestrijder tijdens een inspectie maakt. Hoe meer u zelf al heeft opgemerkt, hoe sneller die inspectie klaar is.
Verwarring: wat het ook kan zijn
Niet elk zwart korreltje is een keutel. Kakkerlakkenpoep is kleiner en hoekiger, vleermuisuitwerpselen verkruimelen tot glinsterend insectenstof, en verdroogde potgrond of zaden worden er verrassend vaak voor aangezien.
Twijfelt u? Maak een scherpe foto met een muntstuk of een pen ernaast voor de schaal. Aan zo’n foto is meestal direct te zien waar u mee te maken heeft.